بنام پروردگار مهرآفرین

          باور نميكنم !!.. قسم يا دم خروس ؟! گراميداشت يك روز ، يا 364 روز فراموشي و بي تفاوتي و گذر از هر چه حق و حقوق اين فرشته هاي زميني در اين سرزمين پرعاطفه؟! . روز جهاني معلولين . روز اين شهداي طبيعت . اين دلپاكان خدائي و اين نزديكترين ياوران نيكي ، كه خود نيكي و خود خوبي اند . ولي چه سود ؟ . كه باورم نميشود همين يك روز را هم بخواهند براي آنها باشند و به آنها ببخشند . نه آن بخششي كه با اجراي شوهاي تصويري ترحم را نصيب آنان نمايند و از اين نمد هزاران كلاه را براي خود . مگر نه اينكه روز 12 آذر روز جهاني معلولين است ؟ مگر نه اينكه آنها حق داشتن يك روز را براي خود دارند ؟ پس چرا نمي خواهند ببينند كه آنها چه ميخواهند . فقط همين روز را به خواسته هاي آنان اختصاص دهند نه به صندوقهاي پر رنگ و لعابشان براي پر كردن صداي بوق و كرناي نيكوكاران سازماني و اداري و دفتر و دستك و ميز و پست و تقدير نامه هاي به به و چه چه و سپاس و ثنا .

    مگر اين عزيزان چه ميخواهند ؟ مردم مهر جوي اين سرزمين عشق و عاطفه به خوبي ميدانند كه هيچ چيز بالاتر از پاسخ محبت راستين به چهره هاي خندان ايزدي آنها نيست . و شما كه ميدانيد حق آنها ذره اي محبت صادقانه شماست بر آنها ،پس بيائيد و باور كنيد كه معلولين جامعه ما همانند همه ما انسانند و خواستار انسانيت و نگاه برابري انساني . باشد كه حرمت اين محبوبان خدائي را در روز انسانيشان بجا آورند .

        زمزمه دوستي آدمها سروده ايست از زبان همه معلولين . همه معلولين ذهني ، جسمي حركتي ، قطع نخاعي ، نابينا ، ناشنوا و.... و نيز بيان ساده خانواده آنها كه آرام فرياد ميزنند كه اي آدميان ( کم توانان ما همانند  شمائيد ) پس بر آنها چون خود بنگريد .

      زمزمه دوستي آدم ها

من اگر دست بسوي تو رها مي سازم

نه كه تو سكهء قلبي به كفم بگذاري

نه كه تو رغبت سردي به دلت بنشاني

يا كه آهي ونگاهي

                        ز ترحم  برخم بفشاني

دست من سوي تو از خواستن مهر و وفاست

دست من حامل اين سادگي و حجب حياست

دست من زمزمه دوستي آدمهاست

آدمي را مگر اينگونه محبت كردن

                                      موجب ارج و بهاست

من اگر پاي ندارم بدوم

پر انديشة خود را تا به عرش اعلاء

                                              تيز تر مي رانم

من اگر دست ندارم كه بگيرم دامان

بال احساس خود آسان به خدا مي سايم

واگر چهرة ناموزونم

                           سبب رنجش دلهاي شماست

سيرت پاك درونم بينيد

كه پر از حرف همه گلشن زيبائي ها

                                               خوبي هاست

كه دلم آينه اي صاف پراز عشق وفا

                                      مهرو صفا

                                                 نام خداست

من وتو كز پدر آدم بوديم

اينك اينسان چه تفاوت داريم

گل از شاخه كمر خم گشته

بوي عطر همه گلهاي بپا خاسته نيز افشاند

رنگ عشق همة باغچه را ميداند

ريشه در خاك نژاد همگي

                                  با همه كس مي راند

گر قضا صاعقه زد

                          نور و نيرو بتو داد

وآتش جانسوز مرا قسمت كرد

گنه من چه بود

                    كه دلم نشناسند

زين سبب داغ  به اندازة يك مهر غريب

                             از دل نازك من مي سازند

روز انساني ما

                    همه روزهاي خداست

واگر عزت ومهري باشد

صادقانه برهم بگذاريد

دستتان ياور من

فكر و احساس بزرگم 

                            همه جا يار شماست

(دوستان همراهی همه وبلاگ نویسان را با اطلاع رسانی شما خواستارم . و پیشاپیش سپاسگزارشماو آنها )