| تبليغات | X |
كه در اين مرتع تفسير زمان
بعد يك ظهر عطشناك فريب
از سرشاخه هم
به افق هاي جدا ماندة خود
مي نگريم
ما نه در ريشة هم لوليديم
چونكه در ساية سبزينة هريك از ما
خاري از ناسره ها ريشه زدند
حال ما ريشه جدا
ساقه جدا
برگ جدا
شاخه ها سوی هم اما كه جدا
از پس ساية ناباور اين بود ونبود
نا اميدانه به يك رويش ديگر
در دل خود نگريم !
ما چه بيهوده تكاپوي رسيدن داريم
ما چگونه به كشش هاي عواطف
دست خود سوي هم آويخته ايم
دل ما رعشه يك ابهام است
آي... خشكيده نگاهت به سر شاخة يار
آي... من چون نگهت سرگردان
ما دوتا ريشه جدا
ساقه جدا
برگ جدا
هر دواز يك بركه
لب خود رنگ زديم
برگهامان زنسيم يك كوه
بهم آهنگ زديم
ليك از پنجة من تا بسر شاخة تو
قد يك فاجعة هجر جدائي مانده است
باز اي يار
توديرينه چومن
من خوش از نگهت تو
كه هواي دل من را به طراوت ببرد
سرمستم
2/3/1376